Υπό κατάληψη …
04/11/2007 21:48
ΜΑΡΝΥ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ – ΝΟΤΑ ΤΡΙΓΚΑ Οι καταλήψεις στα σχολεία και στα πανεπιστήμια έχουν γίνει κάτι σαν γνώριμη συνήθεια που επαναλαμβάνεται κάθε φθινόπωρο. Οι εφετινές ξεκίνησαν ξαφνικά και χωρίς αιχμή – πέραν των ελλείψεων σε βιβλία και καθηγητές, που επαναλαμβάνονται επίσης κάθε φθινόπωρο -, αλλά έδωσαν τη δυνατότητα στους μαθητές να θυμηθούν όλα τα προβλήματα του χώρου της εκπαίδευσης που απαιτούν άμεσα λύση: ελεύθερη διακίνηση κινητών στα σχολεία, τυρόπιτες στα κυλικεία, υπόστεγα για να μπορούν οι μαθητές να καπνίζουν στα διαλείμματα, απόσυρση του «Καποδίστρια ΙΙ» γιατί η αποκέντρωση θα οδηγήσει σε οικονομικά προβλήματα τους γονείς τους…
Οτιδήποτε μπορεί ο καθένας να σκεφθεί προκειμένου να χάσει καμιά ώρα μάθημα και να ζήσει τη μικρή «περιπέτεια» της κατάληψης μπαίνει εφέτος στη λίστα των αιτημάτων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απουσιάζουν και τα ουσιαστικά ζητήματα που απασχολούν σήμερα τους μαθητές, με τη διαφορά ότι εφέτος εντοπίζονται ανά σχολείο και αποσπασματικά. Μπορεί σε αυτές τις συνθήκες η εφετινή μικρή «χιονοστιβάδα» των μαθητικών καταλήψεων να έχει συνέχεια;
Η κυβέρνηση εκτιμά ότι πρόκειται για εποχικό φαινόμενο που φουντώνει εν όψει της επετείου της 17ης Νοέμβρη και θα πέσει ξαφνικά όσο πλησιάζουν τα Χριστούγεννα.
Αλλά την ίδια στιγμή ρίχνει «λάδι στη φωτιά» ανασύροντας νόμους περί απαγόρευσης εκδρομών και περιπάτων στα σχολεία που βρίσκονται υπό κατάληψη, ενώ εισαγγελείς απειλούν ήδη με επέμβαση σε όποιο σχολείο καταγγελθούν επεισόδια.
Από την πλευρά τους, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές επαναλαμβάνουν το αίτημά τους για αύξηση των δαπανών για την Παιδεία και εκτιμούν ότι το εφετινό κίνημα των καταλήψεων είναι επιφανειακό, δεν είναι πολιτικά υποκινούμενο, έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από άλλες χρονιές, αλλά μέσα στον «χαβαλέ» τα παιδιά θίγουν και σοβαρά προβλήματα του χώρου της εκπαίδευσης. Στα πανεπιστήμια πάντως οι μικροί καταληψίες δεν αναμένεται να βρουν εφέτος θερμούς υποστηρικτές καθώς το θέμα της αναγνώρισης των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών δεν φαίνεται ότι αρκεί για να ανάψει το «φιτίλι» της εξέγερσης.
…. «Στους μαθητές του σχολείου μου δήλωσα ευθέως ότι οι καθηγητές τους δεν θα ήθελαν να κάνουν κατάληψη» είπε μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» ο εκπαιδευτικός και πρώην μέλος του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΟΛΜΕ κ. Στ. Μαρίνης. Και πρόσθεσε: «Την ίδια στιγμή τους επεσήμανα ότι θα σεβαστούμε κάθε απόφασή τους. Και αυτή ήταν η άποψη της πλειοψηφίας του συλλόγου διδασκόντων που είχε εκφραστεί σε άτυπη συνεδρίαση του οργάνου. Οι μαθητές με άκουσαν, με χειροκρότησαν και ψήφισαν με 152 υπέρ και 52 κατά να κάνουν κατάληψη».
Οπως σημειώνει ο κ. Μαρίνης, οι περισσότεροι μαθητές δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα των πολιτικών αποτελεσμάτων της πάλης τους, αντιλαμβάνονται όμως ότι καταλαμβάνοντας τα σχολεία αποκτά η φωνή τους κάποιο βάρος που διαφορετικά το στερείται.
Η τακτική να πεισθούν οι μαθητές ότι οι καταλήψεις είναι το ύστατο μέσο πάλης, το οποίο πρέπει να διαφυλαχθεί για να είναι αποτελεσματικό, ακολουθείται από αρκετούς εκπαιδευτικούς και γονείς οι οποίοι αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις με ψυχραιμία,
χωρίς να προβαίνουν σε ακρότητες.
… Από την πλευρά τους όμως οι μαθητές έχουν διαφορετική άποψη. «Υπάρχουν σχολεία που κάνουν κατάληψη για χαβαλέ, π.χ. για τις τυρόπιτες της καντίνας, αλλά αυτά είναι λίγα και δεν επηρεάζουν τον αγωνιστικό χαρακτήρα των καταλήψεων» είπε μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» ο μαθητής στο 1ο Πειραματικό Σχολείο Ηλίας Τσιπιζίδης, του οποίου το σχολείο τελεί υπό κατάληψη εδώ και μία εβδομάδα. Τον συναντήσαμε στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της περασμένης Πέμπτης, όπου μαζί με τους συμμαθητές του διαμαρτυρόταν για τα έντονα κτιριακά προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολείο του, «το οποίο δεν έχει ούτε καν αξιοπρεπείς τουαλέτες και προαύλιο». * Ελλείψεις σε υποδομή
Οι σοβαρές ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή κατέβασαν στον δρόμο και τη Μαρία Χαρατζόγλου, μαθήτρια στο 16ο Σχολείο Αθηνών: «Είμαστε σε ένα σχολείο όπου οι συνθήκες είναι άθλιες. Είμαστε 20 μαθητές σε μια τάξη όπου δεν χωράνε ούτε 10. Το ίδιο άθλιο είναι και το προαύλιο. Εξάλλου η φασαρία από την κίνηση στον δρόμο, καθώς το σχολείο βρίσκεται μεταξύ των οδών Πανόρμου και Λαρίσης, είναι ανυπόφορη».
«Η δική μας αίθουσα έχει τρύπες και βλέπουμε την άλλη τάξη» παρεμβαίνει στη συζήτηση με τη Μαρία ο Γιώργος, μαθητής στο 2ο Λύκειο Φαλήρου. Το σχολείο είναι τόσο χάλια, λένε τα παιδιά, που δεν μπορούν να αντέξουν ούτε μία ώρα στην τάξη. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όπως λέει ο Κωνσταντίνος, το μάθημα της Χημείας ακόμη οι μαθητές δεν το έχουν διδαχθεί γιατί λείπει το βιβλίο. «Για έναν μήνα δεν είχαμε ούτε καν διευθυντή» παρεμβαίνει ο Γιώργος.
Το στεγαστικό και οι ελλείψεις στις υποδομές έρχονται πρώτα και από τους γονείς. Την περασμένη Παρασκευή ο Σύλλογος Γονέων του 38ου Δημοτικού Σχολείου στον Πειραιά διαδήλωσε στην πλατεία Κοραή γιατί «η ιδιωτική εταιρεία, ιδιοκτησία της οποίας είναι το σχολείο, έχει κινήσει διαδικασία έξωσης και μαθητές και εκπαιδευτικοί κινδυνεύουν να μείνουν στον δρόμο καθώς δεν έχει βρεθεί ως σήμερα λύση» σημειώνει η κυρία Αντριάννα Κοτσιφάκη, πρόεδρος του συλλόγου.
Επίσης, οι Σύλλογοι Γονέων του 4ου και του 6ου Γυμνασίου και του 4ου Λυκείου Ηλιούπολης έστειλαν επιστολή στον υπουργό Παιδείας κ. Ευρ. Στυλιανίδη όπου περιγράφουν το έντονο στεγαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία με τις ακατάλληλες αίθουσες προκάτ που διαθέτουν. «Η έκτη προκάτ αίθουσα που μας έχει διαθέσει ο Δήμος Ηλιούπολης έχει διαστάσεις σύμφωνα με τις οποίες αναλογούν ανά μαθητή περίπου 1 τ.μ. εμβαδόν και 2 κυβικά μέτρα αέρα, με οκτώ λάμπες φθορισμού πάνω από τα κεφάλια τους, με απαράδεκτο εξαερισμό (δύο συρόμενα παράθυρα που ανοίγουν κατά το ήμισυ και ένα μικρό τουαλέτας), κατάσταση που θυμίζει πιο πολύ εκτροφείο παρά αίθουσα σχολείου» σημειώνουν χαρακτηριστικά στην επιστολή τους.
Υποβολή απάντησης